امکان زیارت است !

با توجه به فراوانی و تعداد افرادی که در دوران غیبت صغرا و کبرای امام عصرعلیه السلام آن حضرت را زیارت کرده‌اند، شکی نیست که دیدار امام زمانعجل الله تعالی فرجه الشریف امری شدنی و ممکن است.

در این فراز، نظر برخی از علمای بزرگ شیعه را در این باره مورد توجه قرار می دهیم: مرحوم «سید مرتضی» در کتاب تنزیه الأنبیاء در جواب کسی که پرسید اگر امام غایب باشد و کسی نتواند به خدمت او برسد و از برکات وجودش بهره ببرد، پس چه فرقی بین وجود و عدم آن حضرت است، نوشته است: «اول چیزی که در پاسخ می گویم این که ما قطع نداریم که کسی خدمت او نرسد و آن حضرت را ملاقات نکند... این امری است که قطعی نشده... و نیز در جواب می توان گفت: هرگاه علت پنهان شدن امام، خوف از ظالمان و تقیه از معاندان باشد، این علت در حق موالیان و شیعیان زایل می گردد.» عارف واله و بزرگ قرن اخیر، در پاسخی عارفانه به این سۆال که آیا دیدار امام زمانعجل الله تعالی فرجه الشریف در دوران غیبت امکان دارد، فرموده است: «وقتی خدا را می شود دید، امام را که مخلوق خداست، چگونه نمی شود دید؟» اینک پاسخ این پرسش را از زبان مبارک خود امام زمانعج جویا می شویم. علامه حلی طی سفری از حله به کربلا، به محضر نورانی امام عصر می رسد، اما حضرت را نمی شناسد. در طول مسیر، عصا از دست علامه به زمین می افتد. امام زمانعج خم می شوند، عصای علامه را برمی دارند و به دست ایشان می دهند. در همین هنگام سۆالی در ذهن علمه القا می شود و از محضر امامعج می پرسد: در این عصر و زمان که دورة غیبت کبراست، آیا می توان حضرت صاحب الامرعج را ملاقات کرد؟ حضرت در پاسخ می فرمایند: چگونه نمی توان و حال آن که دست او هم اکنون در دست توست؟!به محض این که علامه این پاسخ را می شنود، بی اختیار خود را به زمین می اندازد تا پای مبارک حضرت را ببوسد که در این هنگام از کثرت شوق مدهوش می شود.

انواع دیدار

دیدار امام زمانعج در دوران غیبت برای همگان در یک سطح و مرتبه اتفاق نمی افتد، بلکه بر دو گونه تحقق می یابد: الف عام ملاقات بدون شناخت، ب دیدار خاص ملاقات امام همراه با شناخت. ناگفته نماند که هرگونه دیدار خود دارای مراتب و درجاتی است که هر مرتبه ای بستگی تامی به شخص دیدارکننده و سطح کمالی او دارد.عارف واله و بزرگ قرن اخیر، در پاسخی عارفانه به این سۆال که آیا دیدار امام زمانعجل الله تعالی فرجه الشریف در دوران غیبت امکان دارد، فرموده است: «وقتی خدا را می شود دید، امام را که مخلوق خداست، چگونه نمی شود دید؟»

الف) دیدار عام ملاقات بدون شناخت:

امام زمانعج علاوه بر حضور روحانی در تمام عوالم، در سراسر اقطار عالم مادی نیز حضور جشمانی دارند؛ چنان که قطب عرفان ـ مولانا امیرالمۆمنین، علیعلیه السلام ـ در این باره می فرماید: صاحب این امر در میان آن ها راه می رود، در بازارهایشان رفت و آمد می کند، روی فرش هایشان گام برمی دارد، ولی او را نمی شناسند، مگر خداوند به او اجازه دهد تا خودش را به ایشان معرفی کند. بدین سان غیبت امام زمانعج به معنای نفی دیدار آن حضرت نیست، بلکه می تواند به معنای نفی شناخت آن حضرت باشد. چه بسیار افرادی که در دوران غیبت آن حضرت به شرف دیدارش نایل می شوند، ولی او را نمی شناسند. چه بسیار افرادی که سلام جان فزای آن حضرتش را می شنوند و حتی به سلام حضرتش پاسخ می گویند اما صاحب سلام را نمی شناسند: «به پروردگار علی سوگند! حجت خدا در میان آنان است، در کوچه و بازار ایشان گام بر می دارد، بر خانه های آنان وارد می شود، در شرق و غرب عالم به سیاحت می پردازد. گفتار مردمان را می شنود، بر اجتماعات ایشان وارد می شود و سلام می دهد. او مردمان را می بیند در حالی که دیده نمی شود...» شبیه همین گفتار از امام صادقعلیه السلام به ما رسیده است که فرمود:چگونه این امت انکار می کنند که خداوند بزرگ و عزیز با حجت خویش آن گونه رفتار می نماید که با یوسف رفتار کرد؟ امام زمانعج به شکل ناشناس در بازارهایشان حرکت می کند و بر فرش هایشان گام می نهد تا این که خداوند در این باره به او اجازة ظهور دهد. چه بسیار مردمی که امام زمانعج را در طول مراسم حج دیده اند ولی نشناخته اند. چه بسیار افرادی که آن حضرت را به هنگام حضورش به یاد می آورند و می گویند به خدا سوگند او را بارها در مکان های متعدد دیده ایم، اما نشناخته ایم: به خدا سوگند که صاحبین امر در مراسم حج هر سال حضور می یابد و یکایک مردمان را می بیند و می شناسد، مردم نیز آن حضرت را می بینند، ولی نمی شناسند.از امام صادقعلیه السلام نقل است که فرمود: «مردم امام خویش را نمی یابند. پس امام هنگام حج در مراسم حج حضور می یابد و ایشان را می بیند ولی آن ها وی را نمی بینند.» 

ب)دیدار خاص ملاقات همراه با شناخت

دانستیم که آن چه عموم مردمان در دوران غیبت امام عصرعج از آن محروم می مانند، شناخت آن حضرت است و نه دیدار او. لباختگانی چون سید عبدالکریم کفاش، چنان غرق عشق روی یار می گردند که امام عصرعج هر هفته به دیدارشان می آیند و ایشان را می نوازند، چرا که به اعتراف خودشان: اگر هفته ای بر من بگذرد و روی مولایم را نبینم، به خدا سوگند که جان می دهم. «به پروردگار علی سوگند! حجت خدا در میان آنان است، در کوچه و بازار ایشان گام بر می دارد، بر خانه های آنان وارد می شود، در شرق و غرب عالم به سیاحت می پردازد. گفتار مردمان را می شنود، بر اجتماعات ایشان وارد می شود و سلام می دهد. او مردمان را می بیند در حالی که دیده نمی شود...» عارفانی چون آیت حق سید علی آقای قاضیره، چنان مست شهود و معرفت می گردند که به دیدار آن طلعت رشید بار می یابند و ناباوران را با این گفتار تأدیب می کنند: «کور است چشمی که صبح از خواب بیدار شود و در اولین نظر نگاهش به امام زمانعج نیفتد.»

با نگاهی گذرا به شرح حال کسانی که در طی دوران غیبت کبرای مولا امام زمانعلیه السلام، سعادت شرفیابی به محضر مقدمش را یافته و یا از کرامات و عنایات حضرتش بهره مند گشته اند، می توان دریافت که دیدار امام زمانعجل الله تعالی فرجه بیش از آن که به شخص، زمان یا مکانی خاص بستگی داشته باشد، به عوامل روحی و معنوی ویژه ای وابسته است که مهم ترین آن ها در حصول این توفیق الهی، توجه قلبی، مواظبت عملی، رعایت تقوا و استمرار بر گونه ای خاص از عبادت خداوند و اطاعت اولیائش بوده است. با این همه، نقش زمان های خاص چون شب های جمعه، نیمة شعبان، نیمة رجب و مکان هایی خاص چون مکه مکرمه، مدینة منوره، مسجد سهله، مسجد کوفه و مسجد جمکران را برای حصول دیدار خاص و ملاقات همراه با شناخت قائم آل محمدصلی الله علیه و آله و سلم و بهره مندی از عنایات و الطاف ویژة آن حضرت، نباید نادیده گرفت. آخرین تحلیل ما نکته ای عرفانی است، و آن این که، در واقع امامعج را هیچ کس به آن گونه که هست درک نمی کند زیرا او در قالبی نگنجد. مرحوم حاج آقا اسماعیل دولابیره از این زاویه به این مسئله عالی نگریست که فرمود: «این که در روایت آمده است که هر کس ادعای مشاهدة امام زمانعج را کرد تکذیبش کنید، به این معناست که آن چه دیده است فقط پرتو مختصری از امام زمانعج است و مطلب خیلی بالاتر از این است. از طرف دیگر کسی که چیزی را دید، نباید به دیگران بگوید. لذا ما وظیفة تکذیب داریم، گرچه ممکن است راست بگوید.» 

/ 0 نظر / 25 بازدید